Interpretacja powieści
Jeszcze inną drogę interpretacji wybrała Barbara Zielińska, która dostrzegła w powieści Huellego związki z problemami i tematami typowo postmodernistycznymi. Opisała te cechy utworu, które stanowią „nierozstrzygalniki”, czyli składniki, które uniemożliwiają jednoznaczną wykładnie tekstu. Natomiast Antoni Libera pokusił się o kilka spostrzeżeń , które proponują odczytanie całego utworu jako „ lekcji genezy i morfologii mitu”. Jednak i to nie wszystkie z możliwych rozwiązań interpretacyjnych.
Michael Buton opracował model powieści, według którego może być postrzegany Weiser Dawidek, a mianowicie model powieści-poszukiwania. Model ten charakteryzuje odwoływanie się do wielu znanych w literaturze konwencji, lecz z intencją ich przekraczania. Dlatego przy odczytywaniu tego rodzaju dzieł musimy ciągle poszukiwać nowych ścieżek interpretacyjnych. To ujęcie pozwala pełniej zrozumieć sens zastosowanego w powieści zabiegu literackiego, polegającego na tym, iż narrator twierdzi, jakoby nie pisał książki o Weiserze, do czego wielokrotnie przyznaje się w utworze.