Podsumowanie konstrukcji powieści
Pisząc o kompozycji tytułowego utworu, trudno oprzeć się pokusie odejścia od właściwego tematu pracy w niezwykle niesamowitą przestrzeń treści, naszpikowanej symbolami, licznymi odniesieniami, niesamowitymi zdarzeniami, w których czytelnik uważnie przygląda się każdemu szczegółowi i detalowi, wiedząc, że może on także nieść za sobą pewne ważne znaczenie. Chęć rozwikłania zagadki i poznania prawdy o Weiserze nie pozwala oderwać się od lektury nawet na moment. Niesamowity chłopiec staje się dla nas taką samą, w pewien sposób męczącą swą tajemniczością postacią, jak dla narratora, którego głównym celem jest uspokojenie ducha poprzez poznanie całej prawdy o Dawidzie. Ze swojej strony mogę gorąco polecić tę książkę Pawła Huelle, jak i film Wojciecha Marczewskiego pt. „Weiser”, nakręcony na podstawie właśnie tej powieści. Jedno jest pewne, po przeczytaniu tego utworu, postać Dawidka będzie pojawiała się tak często w myślach czytelnika, jakby to właśnie on był rzeczywistym świadkiem jego niesamowitych eksplozji, niewiarygodnej lewitacji, wyśmienitych umiejętności strzeleckich oraz piłkarskich, tajemniczej władzy nad dziką bestią czy jego niewyjaśnionego zniknięcia.