Weiser Dawidek Pawła Huelle
Kolejna propozycja pozwala na traktowanie Weisera Dawidka jako „powieści politycznej”, i to nie tylko ze względu na książkowe echa wydarzeń politycznych takich jak, strajki stoczniowców w 1970 roku czy powstanie „Solidarności” w 1980-81. Postać Dawidka-mesjasza objawiającego się właśnie w Gdańsku, skłania Błońskiego do zadania sobie żartobliwego pytania czy przypadkiem Weiser nie jest Solidarnością. Trzecią interpretacyjną możliwością jest odczytanie utworu jako powieści z rezonansem biblijnym, na potwierdzenie której znajdujemy mnóstwo przykładów. Błoński wskazał jeszcze na elementy „powieści o dojrzewaniu”, o czasie odkrywania prawdziwego świata i zmiany perspektywy postrzegania rzeczywistości.
Bogdan Twardochleb, biorąc pod uwagę, iż utwór Huellego został napisany przez narratora w celu autoterapii, uporządkowania wewnętrznego chaosu, pokusił się o określenie; „powieść autotematyczna”. Na cechy bliskie temu rodzajowi powieści wskazują także wplatane liczne dygresje, na temat własny i temat tworzonej książki, które przerywają tok narracji.